برگزاری نخستین جلسه شورای علمی طرح احیا

نخستین جلسه شورای علمی طرح احیای میراث مکتوب طب سنتی ایران در تاریخ نهم آبان‌ماه 88 در محل تالار اجتماعات ستاد مراکز تحقیقاتی دانشگاه شاهد برگزار شد. در این جلسه آقایان دکتر محسن ناصری (مجری طرح)، دکتر حسین رضایی‌زاده (مدیر طرح)، دکتر ناصر رضایی‌پور (مدیر اجرایی)، دکتر مهدی محقق، استاد مدائنی، دکتر محمدمهدی اصفهانی، دکتر محمدعلی لسانی فشارکی، استاد محمدصادق شریعت پارسا، دکتر علیرضا عباسیان، دکتر مجید اصغری، مهندی محمد صالحی و خانم‌ها دکتر فرزانه غفاری، دکتر الهام عمارت‌کار، دکتر خوش‌زبان و دکتر نیکزاد حضور داشتند.

پس از قرائت آیاتی از قرآن کریم و خوش‌آمد گویی گزارشی از روند اجرایی مرحله نخست طرح احیا و کتب منتشر شده در این مرحله توسط آقایان دکتر رضایی‌زاده و دکتر رضایی‌پور ارائه شد و سپاس 19 عنوان کتاب پیشنهادی جهت انجام کارهای لازم برای چاپ و انتشار در مرحله دوم طرح به داوری اساتید و اعضای شورا گذاشته شد.

در مورد کتب مختلف و مصححان و مترجمان آنها بحث و تبادل نظرهای فراوانی صورت گرفت که منجر به طولانی‌تر شده جلسه نسبت به زمان پیش‌بینی شده هم گردید.

اساتید و اعضای محترم شورای علمی طرح نیز ضمن سپاس از دست‌اندرکاران و حجم قابل توجه کارهای صورت گرفته،‌ کیفیت و دقت آثار چاپ شده را ستودند و پس از بحث و بررسی‌های لازم، نمرات مورد نظر را به آثار پیشنهادی دادند.

به امید خدا پس از جمع بندی نظرات داوران محترم،‌ بر اساس اولویت‌های به دست آمده و همچنین بودجه‌های محقق شده مرحله دوم طرح قراردادهای لازم با مصححان و مؤلفان و مترجمان محترم منعقد و روند امور اجرایی چاپ و انتشار آثار پیگیری خواهد شد.

به زودی فهرست آثار مورد نظر جهت انتشار در قالب مرحله دوم طرح نیز جهت آگاهی عزیزان و علاقمندان منتشر خواهد گردید.

 

دیدار در نمایشگاه کتاب

درود بر همه یاران
چنان که می‌دانید بیست و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران از 17 تا 26 اردی‌بهشت در مصلای تهران برپاست.
از همه یاران گرامی دعوت می‌کنیم جهت آشنایی بیشتر با طرح احیای میراث مکتوب طب سنتی ایران و همچنین تهیه کتب چاپ شده در قالب طرح، در داخل محوطه نمایشگاه به شبستان، راهروی سی‌ام، غرفه شماره 28، انتشارات المعی مراجعه نمایند.
ضمنا مدیران طرح در روز افتتاحیه نمایشگاه برای دیدار با شما عزیزان در محل غرفه حضور خواهند داشت.

 

معرفی طرح

ای که طبیـب خستـه‌ای روی زبان من ببیـن          کاین دم و دود سینه‌ام بار دل است بر زبان

گرچه تب استخوان من کرد ز مهر گرم و رفت           نبـض مرا که می‌دهد هیچ ز زندگی نشـان

آن که مدام شیشـه‌ام از پی عیـش داده اسـت           شیشه‌ام از چه می‌برد پیش طبیب هر زمان

حافــظ از آب زندگـی شعـر تـو داد شـربتـم            ترک طبیـب کـن بیـا نسخه شربتـم بخوان

مکتب طب سنتی ایران، دانشی است آمیخته با هنر و فراست و ذخیره‌ای است گردآمده از اهالی حکمت خسروانی سرزمین آریا و حکمت یونانی که با محک تجربه در طول سالیان حیات بشر آزموده شده است. مکتبی که در دوران طلایی شکوفایی تمدن اسلامی و ایرانی و با طلوع ستارگان پرفروغ تاریخ علم، عقلانیت و توسعه یافت و اکنون نیز توانایی حلّ برخی از معضلات علمی در عرصه بهداشت، پیشگیری، تشخیص و درمان را دارد.

این مکتب با سابقة ده‌‌هزار ساله، انسان را فقط از بعد مادّی نمی‌نگرد بلکه به ابعاد دیگر وجود او به‌عنوان خلیفة الهی نیز توجه دارد. در این دیدگاه، حفظ سلامتی بر درمان مقدم است و توجه به روش زندگی اعمّ از هوای سالم، تغذیة صحیح، فعالیت کافی، استراحت به‌اندازه و تعادل حالات روحی‌ـ ‌روانی شعار طب سنتی ایران است.

طرح چند مرکزی احیای میراث مکتوب طب سنتی ایران قصد دارد با حرکتی جهادی و در راستای توسعه منطقی و ماندگار مبانی و تاریخ طب سنتی و در ورای آن هویت اسلامی و ایرانی این دانش، با جذب حمایت‌های مادی و معنوی مراکز علمی و دانشگاهی، در طیّ یک برنامه چهارساله، احیای حدود 40 کتاب مهم و مرجع طب سنتی ایران را به انجام رساند.

رویکرد طرح عبارت است از: تشکیل ساختاری مجازی و پرهیز از تشکیلات متمرکز و پرهزینة اداری؛ بازیابی و تربیت نیروهای تخصصی؛ ارائه الگویی مناسب از همکاری بین‌بخشی، توأم با اعتماد و سرعت و عرضة آثار با نشان و آرم مراکز متعدد علمی.

 

به جای مقدمه

امروز نه آغاز و نه انجامِ جهان است

ای بس غم و شادی که پسِ پرده نهان است

گر مردِ رهی غم مخور از دوری و دیری

دانی که رسیدن هنرِ گامِ زمان است

تو رهروِ دیرینة سرمنزلِ عشقی

بنگر که ز خونِ تو به هر گام نشان است

آبی که برآسود زمینش بخورَد زود

دریا شود آن رود که پیوسته روان است

باشد که یکی هم به نشانی بنشیند

بس تیر که در چلة این کهنه کمان است

روزی که بجنبد نفسِ بادِ بهاری

بینی که گل و سبزه کران تا به کران است

از راه مرو سایه که آن گوهرِ مقصود

گنجی‌ست که اندر قدمِ راهروان است

(از مجموعه سیاه مشق، استاد هوشنگ ابتهاج)

 

اول دفتر…

ستایشْ پروردگار یکتایی را در خور است

که از مهربانی بی‌کرانش انسان را آفرید و به او بیان آموخت و در پسِ آن

از سرچشمة اهورایی‌ کرامتش به او خواندن آموخت

و چون آدمی دانست که چگونه بخواند و توانست که قلم در دست گیرد،

آن‌گاه به قلم سوگند یاد نمود

و سپاس آفریدگاری را که از انتهای علمِ اول و آخِرش، شهری استوار آفرید به بزرگی بهترینْ خَلق و صاحبِ بالاترین خُلق

و بر آن شهر دروازه‌ای نهاد به بلندای نام اعلای خویش

پس درود و سلام بر آن شهرْسالار و آن پرچمْ‌دار

و کُرنش و خاکساری به درگاه کلیدبانان آن شهر رؤیاییِ دور،

هر چند که نزدیک‌تر آمده، همان‌گونه که صبح نزدیک است

و ستوده و پایدار باد نام پدران و مادران‌ِمان

که با سعیِ جان‌کاهِ خود، صفای دانش‌پژوهی را در کام ما خوش‌گوارتر ساختند

و در عالم پاینده باد فریاد بندگی‌مان به پیش‌گاه تمام آنان‌که به ما حرفی آموختند

و به امید آمدن او که همه حرف‌ها، گفته و ناگفته، نزد اوست.